Perşembe sabahı Ankara Havalimanı’ndaki resmî karşılama töreninin ardından Papa XIV. Leon, Türkiye topraklarındaki ilk resmî programı olarak, Mustafa Kemal Atatürk’ün anıt mezarı olan Anıtkabir’i ziyaret etti. Kutsal Baba’ya, devletin üst düzey temsilcilerinin ve Anıtkabir Komutanlığı yetkililerinin yer aldığı resmî bir heyet eşlik etti.
Kompleksin merkezinde Papa XIV. Leon, modern Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk’ün mozolesi önünde bir süre sessizce durarak saygı ve tefekkürde bulundu. Atatürk’ün liderliği, 1923’te modern devletin kuruluşuna ve kapsamlı bir reform ile laikleşme sürecine yön vermişti. Anıtkabir aynı zamanda, 1973’te vefat eden Türkiye’nin ikinci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’nün de ebedî istirahatgâhına ev sahipliği yapıyor; İnönü’nün mezarı, Tören Meydanı’nın karşı cephesinde Atatürk’ün mozolesine bakacak şekilde konumlanmış olup, Cumhuriyetin ilk dönemindeki sürekliliği simgeliyor.
Devlet başkanlarının ziyaretlerinde uygulanan protokole uygun olarak Papa XIV. Leon, Anıtkabir Özel Defteri’ni de imzaladı. Mesajında şu ifadeleri kaydetti: “Türkiye’yi ziyaret edebilmiş olmam için Tanrı’ya şükrediyorum ve bu ülkenin ve halkının üzerine bolca barış ve refah lütfu diliyorum.”
Anıtkabir ziyareti, Papa XIV. Leon’un Türkiye’den başlayıp Lübnan’a uzanacak altı günlük yolculuğunun ilk anlarını oluşturuyor. İtalya dışındaki ilk Apostolik Yolculuğu olan bu ziyaret süresince Papa, zengin bir dinî mirasa sahip olmakla birlikte çeşitli gerilimlerin de yaşandığı bölgeye barış, diyalog ve Hristiyan birliği mesajı taşıyacak.
Anıtkabir dört ana bölümden oluşuyor: Ziyaretçileri kompleksin kalbine doğru götüren aslan heykelleriyle süslü Aslanlı Yol; geniş Tören Meydanı; Atatürk’ün mozolesinin bulunduğu Şeref Holü; ve anıtı çevreleyen, farklı ülkelerden getirilen ağaçların dikildiği Barış Parkı, ki bu park uluslararası dostluk ve iyi niyetin bir sembolü olarak tasarlanmıştır.
Papa XIV. Leon’un Türkiye’deki zamanını bu vakar dolu anma ziyaretiyle başlatmış olması, Türk halkının millî hikâyesine duyduğu saygıyı ve Hristiyan hafızasıyla modern ulus devlet tecrübesinin buluştuğu Avrupa ile Asya’nın kavşağında köprüler kurma arzusunu açıkça ortaya koyuyor.
