Meryem’e yönelik ruhaniyet, Katolik inancının derin bir boyutudur. Meryem’e sadece saygı göstermekle kalmaz, onu örnek alarak İsa Mesih’le ilişkimizi derinleştirmeyi amaçlar. Kilise tarihine, erken Kilise Babalarından 431 yılında Efes Konsili gibi dönüm noktalarına kadar kök salan bu ruhaniyet, Meryem’in “Tanrı’nın Annesi” rolünü ve Hristiyan yaşamı için bir itaat modeli oluşunu vurgular.

Katolik Kilisesi Katekizmi, Meryem’e olan bağlılığın özünde Mesih merkezli olduğunu vurgular. Tesbih (Rosary), Meryem bayramları ve hac yolculukları gibi uygulamalar aracılığıyla Meryem, inananları Oğlu’na daha da yaklaştırır. Mesih’in hayatı üzerine Meryem’in bakış açısından tefekkür ederek, onun erdemlerini taklit ederek ve aracılığına başvurarak; Meryem’e yönelik ruhaniyet, günümüzde Katolikleri Mesih’e adanmış bir yaşam sürmeye davet eder. Bu yaşam, Meryem’in iman, alçakgönüllülük ve hizmet yolculuğunun bir yansımasıdır.